English
۱۳۹۶ پنج شنبه ۳۰ شهريور
بیمارستان سیدالشهدا فارسان
 
پيامبر اكرم (ص):هر كس يك شبانه روز از بيمارى پرستارى كند، خداوند او را با ابراهيم خليل محشور مى‏كند
سخن روز:
معرفی نظام حاکمیت بالینی
balini.jpg]

تعریف نظام حاکميت خدمات باليني

n      چارچوبي که در آن سازمان هاي ارايه کننده خدمت در قبال بهبود دايمي کيفيت پاسخگو بوده و با ايجاد محيطي که در آن تعالي در خدمات باليني شکوفا مي شود به صيانت از استانداردهاي عالي خدمت مي پردازند.  

چرا به حاکمیت بالینی نیازمندیم؟

n      برای اطمینان از اینکه موضوع کیفیت مراقبت های سلامت، با استفاده از بالاترین استانداردهای مراقبت ممکن در قلب این خدمات جای دارد

n      کمک به جلوگیری از اشتباهات در مسیر ارایه خدمات

n      استفاده بهینه از منابع محدود

n      افزایش اعتماد عمومی به خدمات بیمارستانی

n      برای تحقق مسئولیت های سازمانهای سلامت که توسط دولت برنامه ریزی شده است

نظام حاکميت خدمات باليني

n      1- پوشش نيازهاي نوين سيستم هاي سلامت (مديريت خطر، پاسخگويي به استفاده کنندگان، خدمات مبتني بر شواهد...)

n      2- جامعيت

n      3- انعطاف پذيري (امکان تطابق با شرايط و سياست هاي بيمارستاني در ايران، تغييرات آينده در سياست هاي سلامت کشور)

n      4- به کارگيري گستره کارکنان بيمارستاني (اعم از باليني و غير آن)

n      5- قابليت پياده سازي با حداقل حمايت بيروني (امکان توانمند سازي کارکنان در جهت پياده سازي مدل)

n      6- پاسخگويي به مشکلات جاري نظام ارايه خدمات (حذف فرآيندهاي مزاحم)

حاکمیت بالینی چه چیزی نیست؟

n      حاکمیت بالینی یک فرآیند تجسسی و تنبیهی نیست

n      حاکمیت بالینی شکل جدیدی از مدیریت بیمارستان نیست

n      حاکمیت بالینی یک سیستم جادویی که همه مشکلات را حل کند نمیباشد

n      حاکمیت بالینی لیستی از قوانین و مقررات برای پیروی افراد از این قوانین نمیباشد

n      عناصر حاکمیت بالینی مفاهیم جدید نیستند

نظام جامع ارتقاي کيفيت سلامت

n      نظام جامع ارتقاي کيفيت سلامت داراي سه جز اساسي است

n      ساختار و فرايندهاي ملي و منطقه اي براي شناسايي هدف ها و راهبردهاي ملي سلامت، استانداردها و راهنماهاي باليني

n      ساختار مناسب براي اجراي برنامه هاي ارتقاي کيفيت، به کارگيري راهنماهاي باليني و دست يابي به استانداردها (نظام حاکميت خدمات باليني)

n       ساختار مناسب براي پايش و ارزيابي عملکرد و اعتبار بخشي

مشارکت عمومی و بیماران

n      مشاوره به بیماران و مدیریت خدمات ارتباطی (PALS)

بیماربعنوان شریک

n      فرهنگ انعطاف پذیر و مشارکتی

مدیریت ریسک

n      سلامت و ایمنی                                   Health & safety  

n      کاهش ریسک بالینی                    Clinical Risk reduction

n      پایش شکایات                           Complaints monitoring     

n      خط مشی ها و روش های اجرایی به روز شده

n      سیستم های گزارش دهی                     Reporting systems

n      رویدادهای نامطلوب                              Adverse Events 

مدیریت کارکنان

n      خط مشی ها، روش های اجرایی به روز شده و قراردادها

n      پایش عملکرد کارکنان

n      (Personnel Development Plan(PDP’s)

n      توسعه کارکنان

آموزش و یادگیری

n      تخصیص زمان آموزش جهت کارکنان

n      استراتژی و برنامه عملی مشخص

n      دسترسی مناسب و مرتبط

n      مدیریت آموزش

n      استفاده از نتایج  PDPsجهت برنامه ریزی آموزشی

n      مثالهایی از فعالیتهای حاکمیت بالینی

منشور حقوق بيمار در ايران

         محور اول: دريافت مطلوب خدمات سلامت حق بيمار است.

         محور دوم: اطلاعات بايد به نحو مطلوب و به ميزان كافي در اختيار بيمار قرار گيرد.

         محور سوم: حق انتخاب و تصميم‌گيري آزادانه بيمار در دريافت خدمات سلامت بايد محترم شمرده شود.

           محور چهارم: ارائه خدمات سلامت بايد مبتني بر احترام به حريم خصوصي بيمار و رعايت اصل رازداري باشد.

          محور پنجم: دسترسي به نظام كارآمد رسيدگي به شكايات حق بيمار است.

محور اول: دريافت مطلوب خدمات سلامت حق بيمار است.

         -1) شايسته شان و منزلت انسان و با احترام به ارزش‌ها، اعتقادات فرهنگي و مذهبي باشد.

         2-1) بر پايه‌ي صداقت، انصاف،ادب و همراه با مهرباني باشد.

         3-1) فارغ از هرگونه تبعيض از جمله قومي، فرهنگي، مذهبي، نوع بيماري و جنسيتي باشد.

         4-1) بر اساس دانش روز باشد.

         5-1) مبتني بر برتري منافع بيمار باشد.

         6-1) توزيع منابع سلامت مبتني بر عدالت و اولويت هاي درماني بيماران‌ باشد. 

         7 -1) مبتني بر هماهنگي اركان مراقبت اعم از پيشگيري، تشخيص، درمان و توانبخشي باشد.

         8-1) به همراه تامين کليه امکانات رفاهي پايه و ضروري و به دور از تحميل درد و رنج و محدوديت هاي غير ضروري باشد. 

         9-1) توجه ويژه‌اي به حقوق گروه‌هاي آسيب‌پذير جامعه از جمله كودكان،زنان باردار، سالمندان، بيماران رواني، زندانيان، معلولان ذهني و جسمي و افراد بدون سرپرست داشته باشد.

         10-1) در سريعترين زمان ممکن و با احترام به وقت بيمار باشد.

         11-1) با در نظر گرفتن متغيرهايي چون زبان، سن و جنس گيرندگان خدمت باشد.

         -1) در مراقبت‌هاي ضروري و فوري (اورژانس)، بدون توجه به تأمين هزينه‌ي آن صورت گيرد. در موارد غيرفوري(الکتيو) بر اساس ضوابط تعريف شده باشد.

         13-1) در مراقبت‌هاي ضروري و فوري (اورژانس) ، در صورتي كه ارائه خدمات مناسب ممكن نباشد، لازم است پس از ارائه‌ي خدمات ضروري و توضيحات لازم، زمينه انتقال بيمار به واحد مجهز فراهم گردد.

         14-1) در مراحل پاياني حيات كه وضعيت بيماري غير قابل برگشت و مرگ بيمار قريب الوقوع ميباشد با هدف حفظ آسايش وي ارائه گردد. منظور از آسايش كاهش درد و رنج بيمار، توجه به نيازهاي رواني، اجتماعي، معنوي و عاطفي وي و خانواده‌اش در زمان احتضار مي‌باشد. بيماردر حال احتضار حق دارد در آخرين لحظات زندگي خويش با فردي كه مي‌خواهد همراه گردد.

         - احتضار به وضعيت بيماري غير قابل علاج و غير قابل برگشت اطلاق مي‌شود كه مرگ قريب‌الوقوع اجتناب‌ناپذير است.

         محور دوم: اطلاعات بايد به نحو مطلوب و به ميزان كافي در اختيار بيمار قرار گيرد.

         -2) محتواي اطلاعات بايد شامل موارد ذيل باشد :

         1-2-2) مفاد منشور حقوق بيمار در زمان پذيرش

         2-1-2) ضوابط و هزينه‌هاي قابل پيش بيني بيمارستان اعم از خدمات درماني و غير درماني و ضوابط بيمه و معرفي سيستم هاي حمايتي در زمان پذيرش

         3-1-2) نام، مسؤوليت و رتبه‌ي حرفه‌اي اعضاي گروه پزشكي مسئول ارائه مراقبت از جمله پزشك، پرستار و دانشجو و ارتباط حرفه‌اي آن‌ها با يكديگر

         4-1-2) روش‌هاي تشخيصي و درماني و نقاط ضعف و قوت هر روش و عوارض احتمالي آن ، تشخيص بيماري، پيش آگهي و عوارض آن و نيز كليه‌ي اطلاعات تأثير‌گذار در روند تصميم‌گيري بيمار

         5-1-2) نحوه‌ي دسترسي به پزشک معالج و اعضاي اصلي گروه پزشکي در طول درمان 

         6-1-2) كليه‌ي اقداماتي كه ماهيت پژوهشي دارند.

         7-1-2) ارائه آموزش‌هاي ضروري براي استمرار درمان

         محور سوم: حق انتخاب و تصميم‌گيري آزادانه بيمار در دريافت خدمات سلامت بايد محترم شمرده شود.

         1-3) محدوده انتخاب و تصميم‌گيري درباره موارد ذيل مي‌باشد:

         1-1-3) انتخاب پزشك معالج و مركز ارائه‌كننده‌ي خدمات سلامت در چارچوب ضوابط 

         2-1-3) انتخاب و نظر خواهي از پزشک دوم به عنوان مشاور

         3-1-3) شركت يا عدم شركت در پژوهش‌هاي زيستي با اطمينان از اينكه تصميم‌گيري وي تأثيري در تداوم و نحوه دريافت خدمات سلامت ندارد.

         4-1-3) قبول يا رد درمان هاي پيشنهادي پس از آگاهي از عوارض احتمالي ناشي از پذيرش يا رد آن مگر در موارد خودکشي يا مواردي که امتناع از درمان شخص ديگري را در معرض خطر جدي قرار مي‌دهد.

         5-1-3)   اعلام نظر قبلي بيمار در مورد اقدامات درماني آتي در زماني که بيمار واجد ظرفيت تصميم‌گيري مي‌باشد ثبت و به‌عنوان راهنماي اقدامات پزشكي در زمان فقدان ظرفيت تصميم‌گيري وي با رعايت موازين قانوني مد نظر ارائه کنندگان خدمات سلامت و تصميم‌گيرنده جايگزين بيمار قرار گيرد.

         محور چهارم: ارائه خدمات سلامت بايد مبتني بر احترام به حريم خصوصي بيمار و رعايت اصل رازداري باشد.

         1-4) رعايت اصل رازداري راجع به كليه‌ي اطلاعات مربوط به بيمار الزامي است مگر در مواردي كه قانون آن را استثنا كرده باشد.

         2-4) در كليه‌ي مراحل مراقبت اعم از تشخيصي و درماني بايد به حريم خصوصي بيمار احترام گذاشته شود. ضروري است بدين منظوركليه‌ي امكانات لازم جهت تضمين حريم خصوصي بيمار فراهم گردد.

         3-4) فقط بيمار و گروه درماني و افراد مجاز از طرف بيمار و افرادي كه به حكم قانون مجاز تلقي مي‌شوند ميتوانند به اطلاعات دسترسي داشته باشند.

         4-4) بيمار حق دارد در مراحل تشخيصي از جمله معاينات، فرد معتمد خود را همراه داشته باشد. همراهي يكي از والدين كودك در تمام مراحل درمان حق كودك مي باشد مگر اينكه اين امر بر خلاف ضرورت‌هاي پزشكي باشد.

         محور پنجم: دسترسي به نظام كارآمد رسيدگي به شكايات حق بيمار است.

         1-5) هر بيمار حق دارد در صورت ادعاي نقض حقوق خود كه موضوع اين منشور است، بدون اختلال در كيفيت دريافت خدمات سلامت به مقامات ذي صلاح شكايت نمايد.

         2-5) بيماران حق دارند از نحوه رسيدگي و نتايج شكايت خود آگاه شوند.

         3-5) خسارت ناشي از خطاي ارائه کنندگان خدمات سلامت بايد پس از رسيدگي و اثبات مطابق مقررات در كوتاه ترين زمان ممکن جبران شود.

         1-5) هر بيمار حق دارد در صورت ادعاي نقض حقوق خود كه موضوع اين منشور است، بدون اختلال در كيفيت دريافت خدمات سلامت به مقامات ذي صلاح شكايت نمايد.

         2-5) بيماران حق دارند از نحوه رسيدگي و نتايج شكايت خود آگاه شوند.

         3-5) خسارت ناشي از خطاي ارائه کنندگان خدمات سلامت بايد پس از رسيدگي و اثبات مطابق مقررات در كوتاه ترين زمان ممکن جبران شود.

فاطمه قانی،کبری ارشادی ، لیلا صابری

امتیازدهی
میانگین امتیازها:1 تعداد کل امتیازها:1
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
width=6
width=8
تعداد بازدیدکنندگان امروز 24 تعداد بازدیدکنندگان دیروز 24 تعداد کل بازدیدکنندگان تا امروز 201926 تعداد کاربران بر خط 2 تعداد کاربران لاگین بر خط 0
Powered by DorsaPortal